بعد از چک کردن اینستاگرام کمی ناامیدانه توی حیاط نشستم، نمیدونستم به چی و به کی و چطور و اصلا چرا باید فکر کنم. بوته‌ی گل توی حیاط توجهمو به خودش جلب کرد چند وقتیه در حال خشک شدنه لا به لای تمام گل های خشکیده یه گل خوشگل روییده دلیل خوبی برای فکر کردن بود.
من گلی پژمرده بودم در کنار غنچه ها / گلفروش ای کاش با آنها مرا هم می‌فروخت..

من گلی پژمرده بودم در کنار غنچه ها / گلفروش ای کاش با آنها مرا هم می‌فروخت..

مگه فکر کردن هم دلیل میخواد؟ نمیدونم ! بهتره وارد بحثش نشیم.
این گل رو دیدم یاد خودم افتادم…
یجایی خونده بودم برای اعتمادسازی باید حداقل سه جای متفاوت دیده بشین، فکر می‌کنین یک خبر منفی رو چندبار در حال دیدنیم؟ میدونین کار از اعتمادسازی گذشته، حفظیم. میخواین برای خودتون مرور کنین؟ جو وایرال شدن خبر های منفی فوق العادست ! تقریبا در تمامی شبکه های اجتمایی به وسیله تمامی افراد.
میدونین چه فصلیه؟ زیبایی های پاییز رو هم فراموش کردیم.
قاتلان خاموش
اینستاگرام هر شخص شده روزنامه حوادث، هر روز قسمت دلار + خبرای های حوادث رو قرار میدیم میشه با من بشمارین؟ یک دو. کافیه. هر دو ثانیه هفت نفر بر اثر استرس جان خودشون رو از دست میدن، سالانه ۱۱۰ میلیون انسان بر اثر استرس جان خودشون رو از دست میدن.

نصف دیگه‌ای از پست ها، پیش بینی اقتصاد آینده ایرانه ! ” این تازه اولشه ” فکر میکنم دیده باشین. راجب فاز دوم تحریم چطور؟ اون رو شنیدین؟
منفی نگری ده سال از عمر یک شخص کم میکنه.

میدونین ما گناهکاریم.. ما مدیون همدیگه هستیم، ما قاتلیم، قاتلان خاموش..
اون گل رو دیدم یاد خودم افتادم.. اون گل رو دیدم یاد خودم افتادم..


پی نوشت: دوستان فردا کارگاه رایگان فتوشاپ داریم اگه کسی از بابل هست خوشحال میشم شرکت کنه 🙂

مهدی درویشی

مهدی درویشی هستم !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *