حقیقت در اصل حاضر میتوانیم به سادگی در خود گم شویم، نمیدانیم به رسمیت چه کسی هستیم و حتی چه کسی میخواهیم باشیم!
اعتبار اجتمایی یکی از علت های گم شدن ما در خودمان است، بحران هویت.

ما انسان های نیاز به تایید شدن داریم و این تایید شدن ها در بین افرادِ اطراف یک اعتباری به ما میدهد، یک اعتبار در اجتماع.
اما مشکلی که وجود دارد گرفتن این تاییدیه هاست، گاهی برای بدست آوردن تاییده های بیشتر دچار بحران هویت میشویم، خود را گم می کنیم و به مَثَل همیشگی به ساز بقیه رقصیدن روی می آوریم.

احساس میکنم دچار نشدن به چنین موضوعی تقریبا غیر ممکن است، فکرش را کنید خودمان را زندگی کنیم. بخاطر خودمان لباسی را بپوشیم، شخصیت خود باشیم و رفتار های خودمان را داشته باشیم نه صرفا کپی از یک شخصی که دوست داریم یا حتی یک شخصیت انعطاف پذیر که افرادِ اطراف شکلمان دهند.

بیایید اثباتش کنیم، شبکه اجتماییتان را ببینید، آیا پستی که میزارید، تصویر پروفایلی که دارید بخاطر خودتان یا علاقه خودتان است یا صرفا برای اشخاصی که به اصطلاح پیروان (فالوعر) شما هستند؟ پیروان که شخصیت رهبرشان را میسازند؟

 

احتمالا یکی از حسرت هایی که برای آینده خواهیم داشت خودمان نبودن است!

تنها بودن در قالب شخص خودمان است که میتواند جلوی این حسرت یا بهتر بگویم فاجعه را بگیرد
شاید وقت آن رسیده باشد بیشتر خودمان را زندگی کنیم، بیشتر خودمان را دوست داشته باشیم…


مهدی درویشی

مهدی درویشی هستم !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *