absolute darkness

absolute darkness

گاهی هیچ چیز مشخص نیست در تاریکی مطلق گم شده ای، احساس خفگی داری و به سختی نفس میکشی، دلت میخواهد رها
باشی هر چقدر تلاش میکنی باز هم در آن تاریکی لعنتی غرقی نمیدانی آیندت چیست و چه میخواهی، میترسی. کم می آوری.. آسیب میبینی! اما میدانی باید امید داشته باشی، درست مثل آن دانه ی مدفون شده در خاک که تا قبل از رسیدن به روشنایی نور خورشید دست از تلاش برنمیدارد…
جهان پر از معجزست. ما باید امید داشته باشیم. لبخند بزن دوستِ من : )
Poadcast
Just the two of us

مهدی درویشی

مهدی درویشی هستم !

3 دیدگاه

مهتاب · ۹۷/۰۴/۱۲ در ۶:۴۹ ب.ظ

حس خوبی داشت 🙂

    مهدی درویشی · ۹۷/۰۴/۱۳ در ۱:۰۶ ق.ظ

    حقیقتش هر وقت کم امید و بی انگیزه میشم چند دور میخونم و به صدا گوش میدم..
    ممنونم از شما 🙂

امید در تاریکی - مهدی درویشی · ۹۷/۰۵/۰۳ در ۱:۲۳ ب.ظ

[…] اجازه وارد شدن هیچ نوری را نمیدهیم و در بدترین شکل ممکن دچار تاریکی میشویم. تاریکی برای بقای خود پذیرای هیچ نوری نیست. […]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *